A Confraría de Pescadores de Aguiño é unha corporación de Dereito Público sen ánimo de lucro que representa os intereses dos profesionais do sector pesqueiro e actúa ao mesmo tempo como órgano de consulta e colaboración coa Administración, de acordo cos principios de observancia da legalidade, transparencia contable e democracia na súa estrutura interna e funcionamento.

A Asociación de Pescadores de Aguiño ten unha longa tradición e experiencia na organización da pesca, traballando para promover o sector e defender os intereses económicos, sociais e corporativos dos profesionais do mar.

HISTORIA:

Aguiño pertencía á parroquia de Carreira ata o 9 de maio do ano 1959, data na que se constituíu como parroquia independente a nivel administrativo e eclesiástico. Pertence ao Concello de Ribeira e é a parroquia con maior número de habitantes deste municipio, roldando os 2.900 habitantes segundo a estatística municipal de Ribeira con data 16/01/2019.

Aguiño era un antigo areal deserto que comezou a poblarse con xentes de Carreira, que abandonaban o traballo no campo para dedicarse á pesca, e cos habitantes da Illa de Sálvora que traballaban para o Marqués de Revilla (Otero Goyanes), propietario da mesma. Pouco a pouco, a industria, o turismo e o marisqueo (percebe, ameixa, navalla, ourizo…) fixérono prosperar.

A creación dun Polígono de Industrias Brancas (conservas, conxelados, fariña de peixe, piscifactorías, depuradora de moluscos, manufactura de peixe fresco, etc.) e a mellora do seu porto pesqueiro e dos seus servizos (fábrica de xeo, local de atadoras e redeiras, estación de servizo, lonxa moderna, confraría de pescadores, casa do mar, etc.) convérteno nun referente de tranquilidade e comodidade, aumentando o seu nivel de riqueza e facendo que numerosos habitantes das parroquias limítrofes se instalen nel.

Situado a só cinco minutos de Ribeira en coche, a 60 minutos de Santiago e a 80 de Pontevedra, e enlazado coa Vía Rápida do Barbanza, o pobo aumentou a súa poboación e dinamizou a súa vida a todos os niveis. Ten unha poboación relativamente nova e unha media de 2,3 nacementos por familia.

Antigamente dise que foi sepultado por un maremoto, pero que xa estaba poboado moito antes; diso dan fe o porto fenicio, o castro de Porto Baixo ou o fragmento de cerámica campaniforme que se atopa no Museo do Pobo Galego da Coruña. Nun texto do historiador romano Hesíodo dise que as lexións de Xulio César, tras someter Armenia e de camiño cara a Brigantium, acamparon e descansaron nun lugar chamado Aquino, que podería ser este pobo.

É destacable tamén o feito de que a Illa de Sálvora pertenza a este pobo e que a primeira fábrica de salgadura de Galicia se construíse neste lugar en 1770, dando lugar a tres fábricas máis que introduciron a industria salgadura catalá nas Rías Baixas galegas.

O teólogo Andrés Torres Queiruga é natural deste pobo. Aguiño tamén conta cun estaleiro de barcos.